Bu bölüm, organik kimyanın tüm fonksiyonel gruplarının LC/MS-MS (Sıvı Kromatografi / Tandem Kütle Spektrometrisi) fragmentasyon desenlerini, [M+H]⁺, [M-H]⁻, CID enerjisi, karakteristik parçalanma yolları, çözücü etkileri ve modern biyoanalitik uygulamalar açısından çok ama çok detaylı bir şekilde inceler. Sadece alkanlar değil, alken, alkin, sikloalkan, aromatik, karboksilik asit, amit, imin, aldehit, keton, ester, nitril, amin, fenol, eter, tiol, halojenür gibi tüm bileşiklerin kütle spektrumlarında nasıl davranacağı, hangi iyonlarla ortaya çıkacağı ve bu verilerle yapı tahmini nasıl yapılacağı, gerçek ilaç/metabolit örnekleriyle açıklanacaktır. Her fonksiyonel grubun kendine özgü “kütle spektral kimliği” vardır — bu kimliği anlamak, ilaç analizinde, metabolomikte ve doğal ürün izolasyonunda en güçlü silahınız olur.
Önceki bölümlerde detaylı olarak anlatılan temelleri kısa bir özetle hatırlayalım:
Şimdi, bu temelleri tüm fonksiyonel gruplara uygulayacağız.
En basit sınıf. Yalnızca C–C ve C–H bağları. ESI’da zayıf iyonleşme → APCI/APPI tercih edilir.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Heptan (C₇H₁₆) | APCI | 101 | 87 [M–CH₃]⁺, 73 [M–C₂H₅]⁺, 59, 45, 43 | Radikal kırılma → sürekli CH₂ kayması (14 amu). En yoğun pik: m/z 43 ([C₃H₇]⁺). |
| Neopentan ((CH₃)₄C) | APPI | 73 | 58 [M–CH₃]⁺, 43 [t-Bu⁺] | Quaternary karbon → stabil t-Bu⁺ iyonu (m/z 57) değil, 58 ([C₄H₁₀]⁺) ve 43 ([C₃H₇]⁺) baskın. |
Kritik Not: Alkanlar, LC/MS-MS’de genellikle düşük duyarlılık gösterir. Yapı belirlemede sınırlıdır. Ancak, homolog dizideki karbon sayısı, m/z farkı (14 amu) ile tahmin edilebilir.
π-bağlar, radikal stabilitesini artırır → fragmentasyon kolaylaşır.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Propen (C₃H₆) | APCI | 43 | 41 [M–H₂]⁺, 39, 27 | H₂ kaybı yaygın. m/z 41 ([C₃H₅]⁺) = allyl iyonu → çok kararlı. |
| 1-Heksen (C₆H₁₂) | APCI | 85 | 69 [M–C₂H₄]⁺, 55, 41, 39 | β-kırılma → allyl iyonu (m/z 41) baskın. McLafferty yok. |
Karakteristik: m/z 41 ([C₃H₅]⁺) ve m/z 55 ([C₄H₇]⁺) iyonları, alken varlığını işaret eder.
sp karbonlar. Lineer yapı → π-bağlar daha güçlü → fragmentasyon farklıdır.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| 1-Butin (C₄H₆) | APPI | 55 | 53 [M–H₂]⁺, 39 [C₃H₃]⁺, 27 | H₂ kaybı çok sık. m/z 39 ([C₃H₃]⁺) = propargyl iyonu → kararlı. |
| Phenylacetylene (C₈H₆) | APPI | 103 | 77 [C₆H₅]⁺, 51, 39 | Aromatik halka korunur → m/z 77 (fenil iyonu) baskın. ≡C–H kaybı nadir. |
Karakteristik: m/z 39 ([C₃H₃]⁺), m/z 51 ([C₄H₃]⁺) → terminal alkin işaretçileri.
Halka gerilimi, kırılmayı kolaylaştırır.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Siklohekzan (C₆H₁₂) | APCI | 85 | 69 [M–C₂H₄]⁺, 55, 41, 27 | İki ayrı kırılma yolu: α-kırılma (C–C) → m/z 69; β-kırılma → m/z 55. |
| Siklobütan (C₄H₈) | APCI | 57 | 41 [M–C₂H₄]⁺, 27 | 41 [C₃H₅]⁺ (allyl) → halka açılması sonrası. |
Sikloheksen (C₆H₁₀):
2D NMR benzeri analiz: Halka büyüklüğü, m/z 14’ün katlarıyla tahmin edilebilir.
π-elektron sistemleri çok kararlı → moleküler iyon güçlü. APCI/APPI’da [M]⁺•, ESI’da [M+H]⁺.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Benzen (C₆H₆) | APPI | 79 | 77 [C₆H₅]⁺, 51, 39 | Moleküler iyon zayıf. m/z 77 (fenil) → en güçlü pik. |
| Toluen (C₇H₈) | APCI | 93 | 91 [C₇H₇]⁺ (toulyl), 65, 39 | m/z 91 ([C₇H₇]⁺) → çok kararlı benzil iyonu (benzil kation). |
| Fenol (C₆H₆O) | ESI | 95 | 93 [M–H₂]⁺, 65, 63, 39 | OH kaybı (18 amu) çok yaygın → aromatik halka korunur. |
| Anisol (C₇H₈O) | ESI | 109 | 93 [M–CH₃]⁺, 77 [C₆H₅]⁺, 65 | Metil grubu kolayca kayar → m/z 93 (fenoksikation). |
Karakteristik: m/z 77 (C₆H₅⁺), m/z 91 (C₇H₇⁺), m/z 65 (C₅H₅⁺) → aromatik yapı kanıtı.
ESI’da çok iyi iyonlaşır: [M–H]⁻ negatif modda baskın. Pozitif modda [M+H]⁺ zayıf.
| Bileşik | İyonlaşma | Negatif Mod [M–H]⁻ m/z | Pozitif Mod [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|---|
| asetik asit (C₂H₄O₂) | ESI | 59 | 61 | [M–H]⁻: 17 [OH⁻], 45 [COOH]⁻ [M+H]⁺: 43 [CH₃CO]⁺, 15 [CH₃]⁺ |
Negatif modda [M–H]⁻ kesin. Pozitif modda [M+H]⁺ zayıf. m/z 43 (asetil) baskın. |
| propionik asit (C₃H₆O₂) | ESI | 73 | 75 | [M–H]⁻: 45 [CH₃COO]⁻, 29 [CHO₂]⁻ [M+H]⁺: 57 [C₂H₅CO]⁺, 43 [C₂H₃O]⁺ |
[M–H]⁻ → 45 (asetat iyonu) → karboksilik asit tanınmasının altın standardı. |
| benzoik asit (C₇H₆O₂) | ESI | 121 | 123 | [M–H]⁻: 77 [C₆H₅]⁺, 51 [M+H]⁺: 105 [M–COOH]⁺, 77 |
Negatif modda 77 (fenil) baskın. Pozitif modda COOH kaybı → m/z 105. |
Kritik Not: Karboksilik asitlerde, negatif modda [M–H]⁻ iyonu ve m/z 45 (CH₃COO⁻) her zaman anahtar iyonlardır.
ESI’da iyi iyonlaşır. NH grupları proton alır → [M+H]⁺.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| asetamid (CH₃CONH₂) | ESI | 60 | 43 [CH₃CO]⁺, 30 [NH₂]⁺, 18 [H₂O]⁺ | Amid kırılması: C–N bağının kırılması → m/z 43 (asetil). NH₂ kaybı nadir. |
| benzamid (C₆H₅CONH₂) | ESI | 122 | 105 [M–NH₂]⁺, 77 [C₆H₅]⁺, 65 | Ar-C(O)NH₂ → NH₂ kaybı → m/z 105 (benzoyl iyonu). Bu, amitin aromatik olduğunu gösterir. |
| N,N-dimetilasetamid (CH₃CON(CH₃)₂) | ESI | 102 | 85 [M–CH₃]⁺, 58 [CH₃CONH]⁺, 43 [CH₃CO]⁺ | α-kırılma: metil kaybı → m/z 85. Karbonyl korunur. |
Karakteristik: m/z 43 ([CH₃CO]⁺) → asetamid türevi. m/z 105 ([C₆H₅CO]⁺) → benzamid türevi.
Protonlanabilir → [M+H]⁺. N atomu yük taşıyıcıdır.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Benzalimin (C₆H₅CH=NH) | ESI | 108 | 91 [M–NH]⁺, 77 [C₆H₅]⁺, 65 | N–H kaybı → m/z 91 (benzil iyonu). N atomu, yükü tutar. |
| CH₃CH=NH | ESI | 45 | 28 [CH₂=NH₂]⁺, 15 [CH₃]⁺ | β-kırılma → m/z 28 ([CH₂=NH₂]⁺) → imin iyonu. |
Karakteristik: m/z 91 ([C₇H₇]⁺) → aromatik imin işaretçisi.
ESI’da [M+H]⁺ zayıf. APCI’da daha iyi. Karbonil oksijeni protonlanır.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Asetaldehit (CH₃CHO) | APCI | 45 | 29 [CHO]⁺, 15 [CH₃]⁺ | McLafferty yok. Direkt CHO kaybı → m/z 29 (formil iyonu) → aldehitin altın iyonu. |
| Benzaldehit (C₇H₆O) | APCI | 107 | 105 [M–H]⁺, 77 [C₆H₅]⁺, 29 | CHO kaybı → m/z 77 (fenil). m/z 29 (CHO⁺) mutlaka görünür. |
Karakteristik: m/z 29 ([CHO]⁺) → aldehit için tanımlayıcı iyon. Aromatik aldehitlerde m/z 77 de görülebilir.
McLafferty rearrangement önemli. APCI’da güçlü [M+H]⁺.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Aseton (CH₃COCH₃) | APCI | 61 | 43 [CH₃CO]⁺, 15 [CH₃]⁺ | McLafferty yok (γ-H yok). Basit kırılma → m/z 43 (asetil) baskın. |
| Butanon (CH₃COCH₂CH₃) | APCI | 75 | 57 [CH₃COCH₂]⁺, 43 [CH₃CO]⁺, 29 | İki yönlü kırılma: α-kırılma → m/z 57 ve 43. |
| 4-Pentanon (CH₃COCH₂CH₂CH₃) | APCI | 89 | 71 [M–CH₃]⁺, 57 [M–C₂H₅]⁺, 43 [CH₃CO]⁺, 29 | McLafferty: γ-H → m/z 71 ([CH₃COCH₂]⁺) + C₂H₄. m/z 43 her zaman var. |
Karakteristik: m/z 43 ([CH₃CO]⁺) → tüm ketonlarda baskın. McLafferty → γ-H varsa, m/z = M – 28.
ESI’da [M+H]⁺ ve [M+Na]⁺ iyi. APCI’da da güçlü. McLafferty ve α-kırılma önemlidir.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Metil asetat (CH₃COOCH₃) | ESI | 75 | 73 [M–H₂]⁺, 61 [CH₃CO]⁺, 43 [CH₃CO]⁺, 31 [CH₃O]⁺ | α-kırılma: R–O– bağında kırılma → m/z 43 ([CH₃CO]⁺). Metil grubu → m/z 31 ([CH₃O]⁺). |
| Etil asetat (CH₃COOCH₂CH₃) | ESI | 89 | 73 [M–CH₃]⁺, 61 [CH₃CO]⁺, 43 [CH₃CO]⁺, 45 [CH₃CH₂O]⁺ | İki kırılma yolu: m/z 61 (asetil) ve m/z 45 (etoksil). Bu ikili, esterin tipini belirler. |
| Metil benzoat (C₆H₅COOCH₃) | ESI | 137 | 105 [C₆H₅CO]⁺, 77 [C₆H₅]⁺, 65, 43 | McLafferty yok. α-kırılma → m/z 105 (benzoyl). Bu, aromatik esterin tanınmasında kritiktir. |
Karakteristik: m/z 43 ([CH₃CO]⁺) → asetat esteri. m/z 105 ([C₆H₅CO]⁺) → benzoat esteri. m/z 31, 45, 59 → alkol kısmının kimliğini verir.
APCI’da [M+H]⁺ iyi. CN grubu güçlü elektron çekici.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Asetonitril (CH₃CN) | APCI | 42 | 41 [M–H]⁺, 27 [C₂H₃]⁺ | H₂ kaybı → m/z 41. m/z 27 (vinil) → C≡N kırılması. |
| Benzonitril (C₆H₅CN) | APCI | 104 | 77 [C₆H₅]⁺, 51, 26 [CN]⁺ | Basit kırılma: C–C≡N bağında kırılma → m/z 77 (fenil). m/z 26 ([CN]⁺) nadiren görülür. |
Karakteristik: m/z 77 → aromatik nitril. m/z 26 ([CN]⁺) → nitril için tanımlayıcı ama zayıf.
ESI’da mükemmel iyonlaşma → [M+H]⁺. Nitrojen protonlanır.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama | Metilamin (CH₃NH₂) | ESI | 32 | 31 [CH₂NH₂]⁺, 15 [CH₃]⁺ | β-kırılma → m/z 31 ([CH₂NH₂]⁺) → primær aminin altın iyonu. |
|---|---|---|---|---|
| Dietilamin ((CH₃CH₂)₂NH) | ESI | 74 | 58 [M–CH₂]⁺, 42 [CH₃CH₂NH₂]⁺, 28 | α-kırılma → m/z 58 ([C₂H₅NH₂]⁺). Etil amin iyonu. |
| Trietilamin ((CH₃CH₂)₃N) | ESI | 102 | 86 [M–CH₂]⁺, 72 [M–C₂H₄]⁺, 58 | Yüksek m/z’de sürekli CH₂ kaybı → trietilaminin karakteristiği. |
| Benzenamin (anilin, C₆H₅NH₂) | ESI | 94 | 77 [C₆H₅]⁺, 65, 51 | NH₂ kaybı → m/z 77 (fenil). Bu, aromatik aminin tanınmasında kritiktir. |
Karakteristik: m/z 31 ([CH₂NH₂]⁺) → primær amin. m/z 77 ([C₆H₅]⁺) → aromatik amin. m/z 58 → dietilamin.
ESI’da [M–H]⁻ ve [M+H]⁺ ikisi de görülür. OH, proton verir veya alır.
| Bileşik | İyonlaşma | [M–H]⁻ m/z | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|---|
| Fenol (C₆H₅OH) | ESI | 93 | 95 | [M–H]⁻: 65 [C₆H₅O–H₂]⁻, 39 [M+H]⁺: 93 [M–H₂O]⁺, 77 |
Negatif modda [M–H]⁻ = 93. Pozitif modda H₂O kaybı → m/z 77 (fenil). |
| Katekol (C₆H₄(OH)₂) | ESI | 125 | 127 | [M–H]⁻: 97 [M–H₂O]⁻, 69 [M+H]⁺: 109 [M–H₂O]⁺ |
İki OH → H₂O kaybı çok kolay. m/z 97 ve 109 → dihidroksi aromatik işareti. |
Karakteristik: m/z 77 ([C₆H₅]⁺) → fenolün aromatik halkasının korunması.
APCI’da iyi iyonlaşma. Eşdeğer iki alkolün birleşimi gibi davranır.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Dietil eter (CH₃CH₂OCH₂CH₃) | APCI | 75 | 59 [M–CH₃]⁺, 45 [CH₃CH₂O]⁺, 31 [CH₂O]⁺ | α-kırılma → m/z 59 ([C₂H₅OCH₂]⁺) ve m/z 45 ([C₂H₅O]⁺). Bu ikili, simetrik eteri gösterir. |
| Benzil metil eter (C₆H₅CH₂OCH₃) | APCI | 109 | 91 [C₆H₅CH₂]⁺, 77 [C₆H₅]⁺, 45 [CH₃O]⁺ | α-kırılma: benzil grubu korunur → m/z 91 (benzil). Bu, aril eterin tanınmasında kritiktir. |
Karakteristik: m/z 91 ([C₇H₇]⁺) → benzil eter. m/z 45 ([C₂H₅O]⁺) → etil eter.
ESI’da [M+H]⁺ zayıf. APCI’da daha iyi. SH, proton verir.
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Etil tiyol (CH₃CH₂SH) | APCI | 65 | 47 [M–C₂H₄]⁺, 33 [SH]⁺, 15 [CH₃]⁺ | SH kaybı → m/z 47 ([C₂H₅]⁺). m/z 33 ([SH]⁺) nadir ama tanımlayıcı. |
| Benzen tiyol (C₆H₅SH) | APCI | 111 | 83 [M–SH]⁺, 77 [C₆H₅]⁺, 33 | SH kaybı → m/z 83 ([C₆H₅]⁺). m/z 77 (fenil) → aromatik tanınması. |
Karakteristik: m/z 33 ([SH]⁺) → tiol için nadir ama tanımlayıcı iyon.
Halogen atomları, kütle spektrumunda karakteristik izotop desenleri verir!
| Bileşik | İyonlaşma | [M+H]⁺ m/z | Fragmentasyon Deseni | Açıklama |
|---|---|---|---|---|
| Kloroetan (CH₃CH₂Cl) | APCI | 65, 67 | 65/67: [M+H]⁺ 39/41: [CH₂=CH₂]⁺, 27 |
Cl: ³⁵Cl (75%) ve ³⁷Cl (25%) → 3:1 oranı. m/z 65 ve 67 eşit yükseklikte. |
| Bromobenzen (C₆H₅Br) | APCI | 155, 157 | 155/157: [M+H]⁺ 77: [C₆H₅]⁺ |
Br: ⁷⁹Br (51%) ve ⁸¹Br (49%) → 1:1 oranı. m/z 77 (fenil) baskın. |
| İyodoetan (CH₃CH₂I) | APCI | 157 | 157: [M+H]⁺ 129: [M–I]⁺, 101, 77 |
I: ¹²⁷I (100%) → tek pik. I kaybı → m/z 129 ([C₂H₅]⁺). |
Karakteristik: Cl → 3:1 çift pik, Br → 1:1 çift pik, I → tek pik. Bu, halojenün türüne göre yapı belirlemede kritiktir.
Ekstra fonksiyonel gruplar.
2D NMR benzeri analiz: Karakteristik iyonlar (m/z 43, 77, 91, 105, 121, 155, 157) bir “kütlesel kimyasal anahtar” gibidir.
LC/MS-MS, modern kimyada yalnızca yapı belirleme aracı değil, aynı zamanda:
Soru 1: Bir bileşiğin LC/MS-MS spektrumunda şu iyonlar görülüyor: [M+H]⁺ = 151, 136, 108, 91, 77. Bu bileşik nedir?
Soru 2: Bir bileşiğin LC/MS-MS spektrumunda [M+H]⁺ = 165, 121, 105, 77. Ayrıca 157, 159 çift pikleri var. Bu bileşik nedir?
Soru 3: Bir bileşiğin LC/MS-MS spektrumunda [M+H]⁺ = 113, 85, 57, 43. 85/43 oranı yüksek. Bu bileşik nedir?
Tüm fonksiyonel grupların LC/MS-MS davranışlarını anladığımızda, aşağıdaki ilkeler evrenseldir:
Bir farmasötik şirket, yeni bir ilaç molekülü (C₁₀H₁₂O₂) için LC/MS-MS spektrumlarını aldı. Pozitif modda [M+H]⁺ = 165, 147, 121, 105, 77. Negatif modda [M–H]⁻ = 163, 145, 121, 91. HSQC’de 4 pik, HMBC’de 5 pik gözleniyor.
Çözüm:
Bu verilerle yapı: metil p-hidroksibenzonat değil — çünkü p-hidroksibenzonatta [M–H]⁻ = 151.
Yapı: metil p-etilbenzoat → C₆H₄(COOCH₃)(CH₂CH₃) → C₁₀H₁₂O₂ → 164.
Fragmentasyon:
4-Propilbenzoik Asit: C₆H₄(COOH)(CH₂CH₂CH₃)
Tüm fonksiyonel grupların LC/MS-MS davranışlarını anladığımızda, aşağıdaki ilkeler evrenseldir:
Bir farmasötik şirket, yeni bir ilaç molekülü (C₁₀H₁₂O₂) için LC/MS-MS spektrumlarını aldı. Pozitif modda [M+H]⁺ = 165, 147, 121, 105, 77. Negatif modda [M–H]⁻ = 163, 145, 121, 91. HSQC’de 4 pik, HMBC’de 5 pik gözleniyor.
Çözüm:
Bu verilerle yapı: 4-Propilbenzoik Asit (p-Propylbenzoic Acid)
Formül: C₆H₄(COOH)(CH₂CH₂CH₃)
LC/MS-MS:
LC/MS-MS, yalnızca bir analiz cihazı değildir — organik moleküllerin dilidir. Her iyon, her pik, her izotop çifti, bir molekülün yapısına ait bir harf, sözcük veya cümledir. Bir alkanın m/z 43'ü, bir esterin m/z 43'ü, bir ketonun m/z 43'ü aynıdır ama kontekst onların anlamını değiştirir.
Bu bölümde, 17 temel fonksiyonel grubu ve birçok türevini inceledik. Şimdiye kadar gördüğünüz tablolar, örnekler ve uygulamalar, bir kimyacının laboratuvarında sahip olacağı en güçlü “kimyasal tanımlama anahtarı”dır.
İyi bir LC/MS-MS yorumcusu, sadece m/z değerlerini okumaz.
— İyonlaşma koşullarını düşünür.
— İzotop desenlerini kontrol eder.
— Fragmentasyon paternlerini mantıkla ilişkilendirir.
— Biyo-lojik konteksti (ilaç, metabolit, toksin) hesaba katır.
— Ve en önemlisi, spektrumun hikâyesini okur.
“Bir spektrum, hiçbir şey söylemez. Ancak bir kimyacı, onu nasıl sorar, onu ne kadar iyi bilir — o, cevabı çıkarır.”
— Prof. Dr. Ayşe Demir, Kütle Spektrometrisi Merkezi, İstanbul Üniversitesi