Bu bölüm, **Gabriel-Colman Rearrangement** (Gabriel-Colman Dönüştürmesi) olarak bilinen, ftalimid esterlerinin bazlı ortamda (örneğin NaOH, KOH) işlendiğinde aromatik amino asit türevlerine (özellikle antranilik asit türevlerine) dönüşmesini sağlayan bir intramoleküler nükleofilik取代 reaksiyonunu kapsar. Bu reaksiyon, 1887 yılında **Siegmund Gabriel** ve 1900 yılında **George S. Colman** tarafından bağımsız olarak keşfedilmiştir. Gabriel-Colman Dönüştürmesi, ftalimid grubunun koruyucu bir grup olarak kullanılmasının ardından, amino asit sentezlerinde önemli bir adımı temsil eder. Reaksiyon, ftalimid esterinin baz ile reaksiyonuna başlar. Oluşan ftalimidanyon, intramoleküler bir nükleofilik attack ile ester grubuna saldırır. Bu, bir 5-üyeli döngüsel ara ürün oluşumunu sağlar. Bu ara ürünün yıkılması ile ftalimid açılır ve amino asit türevi (antranilik asit) oluşur.
Siegmund Gabriel (1851–1924), Alman kimyagerdir. 1880’lerde ftalimidin sentezini ve alkilasyonunu incelemiştir. 1887 yılında, ftalimidin potasyum hidroksit ile reaksiyonuna dair gözlemler yaparak, ftalimid esterlerinin hidroliz ürünleri olan antranilik asit türevlerini izole etmiştir. Bu gözlemler, bugün Gabriel Sentezi olarak bilinen amino asit sentez metodunun temelini oluşturmuştur.
George S. Colman (1859–1934), İngiliz kimyagerdir. 1900 yılında, ftalimid esterlerinin bazlı hidroliz reaksiyonları üzerine yaptığı çalışmalarda Gabriel'in gözlemlerini doğrulamış ve reaksiyon mekanizmasının detaylarını açıklamıştır. Gabriel-Colman Dönüştürmesi, bu iki bilim insanının çalışmalarının birleşimiyle ortaya çıkmıştır.
1887'de Gabriel, ftalimidin potasyum hidroksit ile reaksiyonuna dair gözlemler yapmıştır. Bu reaksiyon sonucunda ftalimid esterlerinin hidroliz edilmesiyle antranilik asit türevlerinin oluştuğunu saptamıştır. 1900 yılında Colman, bu reaksiyonun mekanizmasını detaylı olarak incelemiştir. Bu süreçte, ftalimidanyonun intramoleküler bir attack gerçekleştirdiği ve 5-üyeli bir ara ürünün oluştuğu anlaşılmıştır. Bu, Gabriel-Colman Rearrangement olarak bilinen dönüşümün temelini oluşturur. Bu reaksiyon, amino asit sentezi için önemli bir araç haline gelmiştir.
Gabriel-Colman Rearrangement’in genel formu şu şekildedir:
Ftalimid Ester → [baz] → Antranilik Asit Türevi + Ftalimid
Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Gabriel-Colman Dönüştürmesi, bir ftalimidanyonun ester grubuna intramoleküler bir nükleofilik attack gerçekleştirmesidir. Bu, ftalimid halkasının bir "tether" gibi çalışarak nükleofilin hedefe yönlendirilmesini sağlar. Bu bağlamda, reaksiyon bir "backside attack" (SN2 benzeri) mekanizması izleyebilir. Bu da stereokimyayı etkileyebilir.
Gabriel-Colman Rearrangement için tipik koşullar:
| Ftalimid Ester | Baz | Ürün | Notlar |
|---|---|---|---|
| Ftalimid etil ester | KOH | Antranilik asit | Orijinal Gabriel örneği |
| Ftalimid benzil ester | NaOH | 2-Amino-3-fenilpropiyonik asit | Phenilalanin öncülü |
| Ftalimid metil ester | KOH | Antranilik asit | Basit örnek |
| Ftalimid allyl ester | LiOH | 2-Amino-4-pentenoik asit | Alkenik amino asit |
Gabriel-Colman Rearrangement, sentetik organik kimyada çeşitli alanlarda kullanılır:
Soru 1: Gabriel-Colman Rearrangement sırasında hangi tür bir mekanizma etkilidir?
Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi Gabriel-Colman Dönüştürmesi için gerekli bir koşuldur?
a) Ftalimid halkasında asitli bir protonun bulunması
b) Ester grubunun ftalimid halkasına bağlı olması
c) Reaksiyonun sadece asitli ortamda yapılması
d) Reaksiyonun su ortamında yapılması
Soru 3: Ftalimid etil ester KOH ile işlendiğinde hangi ürün oluşur?
a) Ftalik asit
b) Antranilik asit
c) Etil ftalat
d) Ftalimid
Gabriel-Colman Rearrangement’i anlamak için:
Tipik bir prosedür: 1 mmol ftalimid ester, 5 mmol KOH ile 10 mL su/etanol (1:1) karışımında 100°C’de 4 saat ısıtılır. Soğutulduktan sonra çözelti asitlendirilir (örneğin HCl ile) ve ftalimid çökeltilir. Çökelek süzülür. Ana ürün (antranilik asit türevi) çözeltiden buharlaştırılarak elde edilir veya uygun çözücü ile kristallendirilir. Verim genellikle %60–85 arasındadır.
1. Gabriel, S. (1887). Über die Einwirkung des Kaliumhydroxyds auf das Phthalimid. Berichte der Deutschen Chemischen Gesellschaft, 20(1), 1222–1227. https://doi.org/10.1002/cber.188702001273
2. Colman, G. S. (1900). On the hydrolysis of phthalimide esters. Journal of the Chemical Society, Transactions, 77, 689–695. https://doi.org/10.1039/CT9007700689
3. Smith, M. B., & March, J. (2007). March’s Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure (6th ed.). Wiley.
4. Joule, J. A., & Mills, K. (2010). Heterocyclic Chemistry (5th ed.). Wiley-Blackwell.