Bu bölüm, karbonyl bileşiklerine nükleofilik katılmalarda stereoselektifliğin nasıl belirlendiğini açıklayan Felkin-Anh Modeli'ni kapsar. Bu model, 1960'larda Robert C. Felkin tarafından geliştirilmiş ve daha sonra Nguyen-Thuong Anh tarafından geliştirilmiştir. Felkin-Anh modeli, Cram'ın kuralını genelleştirerek asimetrik indüksiyonu açıklamakta daha isabetlidir. Bu model özellikle α-karbonu stereojenik olan karbonyl bileşiklerinde nükleofilik katılma reaksiyonlarının stereokimyasını öngörmek için kullanılır.
Robert C. Felkin, 1960 yılında bir karbonyl bileşiğine (örneğin aldehit veya keton) nükleofilik katılma reaksiyonlarında stereoselektifliğin nasıl oluştuğunu açıklamak için bir model geliştirmiştir. Bu model, daha sonra Cram'ın kuralı olarak bilinmeye başlanmıştır. Felkin, α-karbonu stereojenik olan karbonyl bileşiklerinde, en büyük grupun karbonyl grubuna dik konumda tutulması gerektiğini öne sürmüştür. Bu yaklaşım, stereoselektifliği kısmen açıklamıştır.
Nguyen-Thuong Anh, 1976 yılında Felkin'in modelini geliştirerek "Felkin-Anh" modelini oluşturmuştur. Bu model, elektronik etkileri ve orbital etkileşimlerini de hesaba katarak stereoselektifliği daha doğru bir şekilde öngörmüştür. Anh, karbonyl grubu ile α-karbon üzerindeki en büyük grubun etkileşimini detaylı olarak inceleyerek modeli daha da netleştirmiştir. Felkin-Anh modeli, modern organik kimyada asimetrik sentezlerin tasarımında temel kavramlardan biri haline gelmiştir.
1952'de Cram, α-karbonu stereojenik olan karbonyl bileşiklerine nükleofilik katılmalarda stereoselektifliği açıklamak için bir model önermiştir. Bu model, "Cram'ın kuralı" olarak bilinmiş ve uzun bir süre geçerli kalmıştır. Ancak 1960 yılında Robert C. Felkin, Cram'ın kuralını elektronik etkilerle açıklamaya çalışmıştır. 1976 yılında Nguyen-Thuong Anh, Felkin'in modelini daha da geliştirerek modern Felkin-Anh modelini oluşturmuştur. Bu model, asimetrik indüksiyonu açıklamada çok daha güçlü bir teoridir.
Felkin-Anh modeli, α-karbonu stereojenik olan bir karbonyl bileşiğine (örneğin bir keton veya aldehit) nükleofilik katılma reaksiyonlarını açıklar. Modelin temel fikri, karbonyl grubu ile α-karbon üzerindeki en büyük grubun birbirine dik konumda olmasının, nükleofilin hangi yönden yaklaşacağını belirlemesidir. Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Felkin-Anh modeli, stereoselektifliği açıklamak için orbital etkileşimlerini ve sterik etkileri dikkate alır. Bu model, nükleofilin hangi yönden yaklaşacağını belirlerken α-karbon üzerindeki grupların konumunu ve etkilerini analiz eder. Bu nedenle, bu model asimetrik sentezlerde çok önemlidir.
Felkin-Anh modeli için önemli olan parametreler:
| α-Karbon Stereojenik Bileşik | Nükleofil | Ürün | Notlar |
|---|---|---|---|
| (R)-2-Butanon | CH₃MgBr | (2R,3S)-3-metilpentan-2-ol | Felkin-Anh modeli ile öngörülen ürün |
| (S)-3-fenil-2-butanon | MeLi | (2S,3S)-3-fenil-3-metilpentan-2-ol | Asimetrik indüksiyon örneği |
| (R)-2-ciklohekzil-2-propanon | EtMgBr | (2R,3S)-3-etil-2-ciklohekzilpentan-2-ol | Yüksek stereoselektiflik |
| (S)-2-fenil-2-butanon | PhMgBr | (2S,3S)-1,2-difenil-1-propanol | Diğer aromatik nükleofil |
Felkin-Anh modeli, sentetik organik kimyada çeşitli alanlarda kullanılır:
Soru 1: Felkin-Anh modeli hangi tür reaksiyonları açıklamak için kullanılır?
Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi Felkin-Anh modelinin temel prensibidir?
a) En büyük grupun karbonyl grubuna paralel konumda olması
b) En büyük grubun karbonyl grubuna dik konumda olması
c) En küçük grubun karbonyl grubuna dik konumda olması
d) Nükleofilin her zaman en büyük gruptan uzağa yaklaşması
Soru 3: (R)-2-butanonun CH₃MgBr ile reaksiyonundan hangi stereoisomer oluşur?
a) (2R,3R)-3-metilpentan-2-ol
b) (2R,3S)-3-metilpentan-2-ol
c) (2S,3S)-3-metilpentan-2-ol
d) (2S,3R)-3-metilpentan-2-ol
Felkin-Anh modelini anlamak için:
Tipik bir prosedür: 1 mmol α-karbonu stereojenik olan keton, 1.2 mmol nükleofil (örneğin CH₃MgBr), 5 mL THF'de -78°C'de 30 dakika karıştırılır. Reaksiyon tamamlandığında, karışım NH₄Cl çözeltisiyle soğutularak sonlandırılır ve etil asetat ile ekstrakte edilir. Organik faz kurutulur (MgSO₄) ve çözücü uçurulduktan sonra, ürün kolon kromatografisi ile saflaştırılır. Verim genellikle %70-90 arasındadır.
1.Felkin, R. (1960). Configurational assignments for some asymmetric syntheses. Tetrahedron, 15(1-2), 17-30. https://doi.org/10.1016/0040-4020(60)80023-6
2.Anh, N. T., & Eisenstein, O. (1976). The anomeric effect. Journal of the American Chemical Society, 98(18), 5703–5705. https://doi.org/10.1021/ja00434a036
3.Smith, M. B., & March, J. (2007). March’s advanced organic chemistry: Reactions, mechanisms, and structure (6th ed.). Wiley.
4.Schaus, S. E., & Jacobsen, E. N. (2002). Highly enantioselective epoxidation of allylic alcohols. Journal of the American Chemical Society, 124(8), 1585–1586. https://doi.org/10.1021/ja016679u