Bu bölüm, **birincil ve ikincil alkollerin** **dimetilsülfoksit** (DMSO) **temelli bir sistemle aldehit veya ketonlara** dönüştürüldüğü **Corey–Suggs Oksidasyonu** reaksiyonunu açıklar. Bu yöntem, 1975 yılında **Nobel ödüllü kimyacı E.J. Corey** ve **G. Suggs** tarafından geliştirilmiştir. Reaksiyon, DMSO’yu aktive etmek için **sülfür trioksit-piridin kompleksi** (SO3·piridin) ve ardından **trietylamin** (Et3N) kullanır. Corey–Suggs yöntemi, **Swern oksidasyonuna benzer** ancak **daha yüksek sıcaklıkta** (genellikle 0°C ila oda sıcaklığı) çalışır ve **daha az kötü kokulu yan ürünler** oluşturur. Bu yöntem, **Parikh–Doering oksidasyonu** olarak da bilinir ve özellikle **duyarlı substratların** oksidasyonunda tercih edilir.
Elias James Corey, organik sentezde retrosentetik analiz ve yeni reaksiyonlar geliştirmesiyle tanınır. 1990 yılında Nobel Kimya Ödülü’nü kazanmıştır. Corey, DMSO bazlı oksidasyon ailesine Swern, Corey–Kim ve Corey–Suggs gibi yöntemlerle katkıda bulunmuştur.
G. Suggs, Corey ile birlikte SO3·piridin kompleksinin DMSO ile etkileşerek alkol oksidasyonu sağlayabileceğini keşfetmiştir. Bu çalışma, o dönemde yaygın olan krom bazlı oksidasyonların toksik yan etkilerine karşı daha güvenli bir alternatif sunmuştur.
1975’te Corey ve Suggs, SO3·piridin kompleksinin DMSO ile reaksiyona girerek alkoksüsülfonat ara ürünü oluşturduğunu gösterdiler. Bu ara ürün, trietylamin ile deprotonasyon sonrası aldehit/keton vererek parçalanır. Bu yöntem, **Swern oksidasyonundan farklı olarak** SO3·piridin kullanır ve **–60°C yerine 0°C’de** çalışabilir. Günümüzde bu yöntem genellikle **Parikh–Doering oksidasyonu** olarak anılır, ancak bazı literatürlerde **Corey–Suggs oksidasyonu** terimi de kullanılmaktadır.
Corey–Suggs oksidasyonunun genel formu şu şekildedir:
R–CH2OH → R–CHO (birincil alkol)
R2CHOH → R2C=O (ikincil alkol)
(Aktivatör: SO3·piridin; Baz: Et3N; Çözücü: DCM)
Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Reaksiyon genellikle **0°C ila oda sıcaklığında** gerçekleştirilir.
Corey–Suggs, Swern (oksali klorür), Corey–Kim (NCS), Albright-Goldman (pivaloil klorür) ve Parikh–Doering (aynı yöntem) gibi yöntemlerle birlikte DMSO bazlı oksidasyon ailesinin bir üyesidir. Corey–Suggs’in avantajı, **daha yüksek işlem sıcaklığı** ve **daha az kötü kokulu yan ürünler** oluşumudur.
Corey–Suggs oksidasyonu için tipik koşullar:
| Alkol | Ürün | Verim (%) | Notlar |
|---|---|---|---|
| 1-Heptanol | Heptanal | 92 | Birincil alkol — aldehit oluşur |
| Sikloheksanol | Sikloheksanon | 95 | İkincil alkol — yüksek verim |
| Benzil alkol | Benzaldehit | 94 | Hassas substrat — mükemmel verim |
| 1-Feniletanol | Asetofenon | 93 | Asimetrik ikincil alkol |
Corey–Suggs oksidasyonu, sentetik organik kimyada çeşitli alanlarda kullanılır:
Soru 1: Corey–Suggs oksidasyonunda DMSO’yu aktive etmek için hangi reaktif kullanılır?
Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi Corey–Suggs yönteminin Swern’e göre avantajıdır?
a) Daha düşük sıcaklıkta çalışması
b) Hiç kokusuz olması
c) 0°C’de çalışabilmesi (Swern –60°C gerektirir)
d) Sadece ikincil alkollerle çalışması
Soru 3: Benzil alkol Corey–Suggs koşullarında okside edilirse hangi ürün oluşur?
a) Benzoik asit
b) Benzaldehit
c) Fenol
d) Toluene
Corey–Suggs oksidasyonunu anlamak için:
Tipik bir prosedür: 1 mmol benzil alkol, 2 mmol DMSO, 1.5 mmol SO3·piridin, 5 mL DCM’de 0°C’de 15 dakika karıştırılır. Ardından 3 mmol trietylamin damlatılır ve karışım 30 dakika 0°C’de bekletilir. Reaksiyon sonrası, doygun NaHCO3 çözeltisi eklenir, ekstraksiyon yapılır ve ürün kolon kromatografisi ile saflaştırılır. Verim %94 olarak elde edilir.