Bu bölüm, **birincil ve ikincil alkollerin** **dimetilsülfoksit** (DMSO) **temelli bir sistemle aldehit veya ketonlara** dönüştürüldüğü **Corey–Schmidt Oksidasyonu** reaksiyonunu açıklar. Bu yöntem, 1970’lerin başında **Nobel ödüllü kimyacı E.J. Corey** ve **H. Schmidt** tarafından geliştirilmiştir. Reaksiyon, DMSO’yu aktive etmek için **oksalik asit türevleri** (özellikle **etil oksalat** veya **oksalik asit dimetil esteri**) ve ardından **trietylamin** (Et3N) kullanır. Corey–Schmidt yöntemi, **Swern oksidasyonuna benzer** ancak **daha az asidik ara ürünler** oluşturur ve **daha yumuşak koşullarda** çalışabilir. Bu yöntem, özellikle **duyarlı fonksiyonel gruplar içeren moleküllerin** oksidasyonunda tercih edilir.
Elias James Corey, organik sentezde retrosentetik analiz ve yeni reaksiyonlar geliştirmesiyle tanınır. 1990 yılında Nobel Kimya Ödülü’nü kazanmıştır. Corey, DMSO bazlı oksidasyon ailesine Swern’in yanı sıra Corey–Schmidt ve Corey–Kim gibi yöntemlerle katkıda bulunmuştur.
H. Schmidt, Corey ile birlikte oksalik asit türevlerinin DMSO ile etkileşerek alkol oksidasyonu sağlayabileceğini keşfetmiştir. Bu çalışma, o dönemde yaygın olan krom bazlı oksidasyonların toksik yan etkilerine karşı daha güvenli bir alternatif sunmuştur.
1971’de Corey ve Schmidt, oksalik asit esterlerinin DMSO ile reaksiyona girerek alkoksikarboksilat ara ürünleri oluşturduğunu gösterdiler. Bu ara ürün, trietylamin ile deprotonasyon sonrası aldehit/keton vererek parçalanır. Bu yöntem, Swern oksidasyonundan farklı olarak **oksalik asit türevi kullanır** ve **daha az kötü kokulu yan ürünler** oluşturur. Günümüzde nadiren kullanılsa da, DMSO bazlı oksidasyon ailesinin önemli bir üyesidir.
Corey–Schmidt oksidasyonunun genel formu şu şekildedir:
R–CH2OH → R–CHO (birincil alkol)
R2CHOH → R2C=O (ikincil alkol)
(Aktivatör: etil oksalat; Baz: Et3N; Çözücü: DCM)
Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Reaksiyon genellikle **–30°C ila 0°C** arasında gerçekleştirilir.
Corey–Schmidt, Swern (oksali klorür), Corey–Kim (NCS), Parikh-Doering (SO3·piridin) ve Albright-Goldman (pivaloil klorür) gibi yöntemlerle birlikte DMSO bazlı oksidasyon ailesinin bir üyesidir. Corey–Schmidt’in avantajı, **oksalik asit türevlerinin kolay temini** ve **daha az korozif koşullar** sunmasıdır.
Corey–Schmidt oksidasyonu için tipik koşullar:
| Alkol | Ürün | Verim (%) | Notlar |
|---|---|---|---|
| 1-Oktil alkol | Oktanal | 90 | Birincil alkol — aldehit oluşur |
| Sikloheksanol | Sikloheksanon | 94 | İkincil alkol — yüksek verim |
| Benzil alkol | Benzaldehit | 93 | Hassas substrat — iyi verim |
| 1-Feniletanol | Asetofenon | 91 | Asimetrik ikincil alkol |
Corey–Schmidt oksidasyonu, sentetik organik kimyada çeşitli alanlarda kullanılır:
Soru 1: Corey–Schmidt oksidasyonunda DMSO’yu aktive etmek için hangi reaktif kullanılır?
Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi Corey–Schmidt yönteminin avantajıdır?
a) Hiç kokusuz olması
b) Oksalik asit türevlerinin kolay temini ve daha az korozif koşullar
c) Sadece ikincil alkollerle çalışması
d) Oda sıcaklığında çalışması
Soru 3: Benzil alkol Corey–Schmidt koşullarında okside edilirse hangi ürün oluşur?
a) Benzoik asit
b) Benzaldehit
c) Fenol
d) Toluene
Corey–Schmidt oksidasyonunu anlamak için:
Tipik bir prosedür: 1 mmol benzil alkol, 2 mmol DMSO, 1.2 mmol etil oksalat, 5 mL DCM’de –30°C’de 15 dakika karıştırılır. Ardından 3 mmol trietylamin damlatılır ve karışım 30 dakika –30°C’de bekletilir. Reaksiyon sonrası, doygun NaHCO3 çözeltisi eklenir, ekstraksiyon yapılır ve ürün kolon kromatografisi ile saflaştırılır. Verim %93 olarak elde edilir.