Bu bölüm, organik sentezde yeni C–C bağları oluşturmanın en güçlü yöntemlerinden biri olan **Corey-Posner-Whitesides-House (CPWH)** reaksiyonunu kapsar. Bu reaksiyon, bir organolityum reaktifinin bakır(I) tuzu ile kupre edilerek organokupro reaktifine dönüştürülmesi ve bu reaktifin daha sonra alkil, vinil veya aril halojenürlerle çapraz eşleşmesi prensibine dayanır. CPWH reaksiyonu, özellikle **ikincil ve tersiyer halojenürlerin yüksek verimle eşleşmesine** olanak tanır ve bu, klasik Grignard veya doğrudan lityum reaktiflerinin başarısız olduğu durumlarda vazgeçilmez bir yöntemdir. Reaksiyon, 1960’lı yıllarda E.J. Corey, G.M. Whitesides ve bağımsız olarak Posner ile House tarafından geliştirilmiştir.
Elias James Corey (Harvard Üniversitesi) ve George M. Whitesides (o dönemde MIT, sonra Harvard), 1960’lı yıllarda organokupro reaktiflerinin sentetik potansiyelini sistematik olarak keşfeden öncü kimyagerlerdir. Corey, 1990 yılında “sentetik organik kimyaya yaptığı katkılar” nedeniyle Nobel Kimya Ödülü’nü almıştır. House ise bağımsız olarak benzer çalışmaları Indiana Üniversitesi’nde yapmıştır. Bu dört ismin çalışmaları, organik kimyada “organometalik çapraz eşleşme”nin temel taşlarını oluşturmuştur. CPWH reaksiyonu, bugünkü “Negishi”, “Suzuki” ve “Stille” gibi Nobel ödüllü eşleşme reaksiyonlarının öncüsüdür.
1963-1965 yılları arasında, Corey ve Posner, lityum dialkilkupro reaktiflerinin alkil halojenürlerle etkileştiğini ve yüksek verimli çapraz ürünler verdiğini gösterdiler. Aynı dönemde, Whitesides ve House da benzer sonuçlar yayınladılar. İlk sistemler, R2CuLi tipi “Gilman reaktifleri”ne benzerdi, ancak CPWH, tek eşdeğer bakır(I) kullanarak RLi + CuX → RCu → R-R'X dönüşümünü sağladı. Bu, sentezde daha ekonomik ve pratik bir yaklaşım sunuyordu. 1970’lerde, bu reaksiyon doğal ürün sentezlerinde yaygınlaşmaya başladı.
CPWH reaksiyonunun genel formu şu şekildedir:
R–Li + CuX → R–Cu + LiX
R–Cu + R'–X → R–R' + CuX
(X = I, Br, Cl, OTf; R = 1° alkil, vinil, aril; R' = 1°, 2°, 3° alkil, vinil, aril)
Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Organokupro reaktifleri, organolityum veya Grignard reaktiflerine kıyasla çok daha yumuşak nükleofillerdir. Bu nedenle, sterik olarak engelli (ikincil, tersiyer) karbonlara bile saldırabilirler ve β-eliminasyon gibi yan reaksiyonları minimize ederler. Bu özellik, CPWH reaksiyonunu sentetik kimyada olağanüstü kılar.
CPWH reaksiyonu için tipik koşullar:
| Organolityum (RLi) | Halojenür (R'X) | Ürün (R-R') | Notlar |
|---|---|---|---|
| n-BuLi | CH3I | n-Heptan | Basit alkil-alkil eşleşmesi |
| PhLi | CH3CH2Br | Propilbenzen | Aril-alkil eşleşmesi |
| CH2=CHLi | (CH3)2CHI | 4-Metil-1-penten | Vinil - 2° alkil eşleşmesi |
| t-BuLi | PhBr | t-Butilbenzen | Tersiyer alkil - aril eşleşmesi (Grignard ile mümkün değil) |
CPWH reaksiyonu, sentetik organik kimyada çok geniş uygulama alanına sahiptir:
Soru 1: CPWH reaksiyonunda, organolityum reaktifinin bakır tuzu ile verildiği ilk adımın adı nedir?
Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi CPWH reaksiyonunun avantajlarından biri DEĞİLDİR?
a) İkincil halojenürlerle yüksek verim almak
b) β-eliminasyon yan reaksiyonlarını minimize etmek
c) Su ile kolayca çalışabilmek
d) Tersiyer alkil gruplarını ekleyebilmek
Soru 3: Aşağıdaki halojenürlerden hangisi CPWH reaksiyonunda en yüksek reaktiviteye sahiptir?
a) RCl
b) RBr
c) RI
d) RF
CPWH Reaksiyonunu anlamak için:
Tipik bir prosedür: -78°C’de, THF’de n-BuLi çözeltisine CuI eklenir ve 15 dakika karıştırılır (koyu kahverengi R2CuLi oluşur). Ardından, damla damla 2-bromobütan çözeltisi eklenir ve karışım 0°C’ye kadar ısıtılır. 1 saat reaksiyondan sonra, NH4Cl ile söndürülür ve 3-metilhekzan ekstrakte edilir. Bu reaksiyon, doğrudan n-BuLi ile yapılsaydı, eliminasyon ürünü (büt-1-en) baskın olurdu.