Bu bölüm, **birincil ve ikincil alkollerin** **dimetilsülfoksit** (DMSO) **temelli bir sistemle aldehit veya ketonlara** dönüştürüldüğü **Corey–Kim Oksidasyonu** reaksiyonunu açıklar. Bu yöntem, 1972 yılında **Nobel ödüllü kimyacı E.J. Corey** ve **S. Kim** tarafından geliştirilmiştir. Reaksiyon, DMSO’yu aktive etmek için **N-klorosüksinimid** (NCS) ve **trietylamin** (Et3N) kullanır. Corey–Kim yöntemi, **Swern oksidasyonuna benzer** ancak **daha yüksek sıcaklıkta** (genellikle –30°C ila 0°C) çalışır ve **daha az kötü kokulu yan ürünler** oluşturur. Bu nedenle, hassas substratların oksidasyonunda tercih edilir.
Elias James Corey, organik sentezde retrosentetik analiz ve yeni reaksiyonlar geliştirmesiyle tanınır. 1990 yılında Nobel Kimya Ödülü’nü kazanmıştır. Corey–Kim oksidasyonu, DMSO bazlı oksidasyon ailesinin önemli bir üyesidir ve Swern’in düşük sıcaklık gereksinimini aşarak sentetik esneklik sunar.
S. Kim, Corey ile birlikte bu yöntemi geliştirerek, DMSO’nun N-klorosüksinimid ile aktive edilebileceğini göstermiştir. Bu çalışma, o dönemde yaygın olan krom bazlı oksidasyonların toksik yan etkilerine karşı daha güvenli bir alternatif sunmuştur.
1960’larda Swern oksidasyonu geliştirilmişti, ancak –60°C gibi çok düşük sıcaklıklarda çalışması ve kötü kokulu dimetilsülfid (CH3)2S üretmesi dezavantajları vardı. Corey ve Kim, 1972’de NCS’nin DMSO ile etkileşerek daha kararlı bir klorosülfonyum ara ürünü oluşturduğunu gösterdiler. Bu sistem, –30°C’de bile verimli çalışabildi ve laboratuvarlarda hızla popüler hale geldi.
Corey–Kim oksidasyonunun genel formu şu şekildedir:
R–CH2OH → R–CHO (birincil alkol)
R2CHOH → R2C=O (ikincil alkol)
(Aktivatör: NCS; Baz: Et3N; Çözücü: DCM)
Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Reaksiyon **hafif soğuk koşullarda** (–30°C ila 0°C) gerçekleştirilir ve **hızlıdır**.
Corey–Kim, Swern (oksali klorür), Parikh-Doering (SO3·piridin) ve Albright-Goldman (pivaloil klorür) gibi yöntemlerle birlikte DMSO bazlı oksidasyon ailesinin bir üyesidir. Corey–Kim’in avantajı, **NCS’nin kolay temini**, **daha az asidik koşullar** ve **daha az yan ürün** oluşumudur.
Corey–Kim oksidasyonu için tipik koşullar:
| Alkol | Ürün | Verim (%) | Notlar |
|---|---|---|---|
| 1-Heksanol | Heksanal | 93 | Birincil alkol — aldehit oluşur |
| Sikloheksanol | Sikloheksanon | 96 | İkincil alkol — yüksek verim |
| Benzil alkol | Benzaldehit | 95 | Hassas substrat — mükemmel verim |
| 1-Feniletanol | Asetofenon | 92 | Asimetrik ikincil alkol |
Corey–Kim oksidasyonu, sentetik organik kimyada çeşitli alanlarda kullanılır:
Soru 1: Corey–Kim oksidasyonunda DMSO’yu aktive etmek için hangi reaktif kullanılır?
Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi Corey–Kim yönteminin Swern’e göre avantajıdır?
a) Daha düşük sıcaklıkta çalışması
b) Hiç kokusuz olması
c) –30°C’de çalışabilmesi (Swern –60°C gerektirir)
d) Sadece ikincil alkollerle çalışması
Soru 3: Sikloheksanol Corey–Kim koşullarında okside edilirse hangi ürün oluşur?
a) Sikloheksan
b) Sikloheksen
c) Sikloheksanon
d) Adipik asit
Corey–Kim oksidasyonunu anlamak için:
Tipik bir prosedür: 1 mmol benzil alkol, 2 mmol DMSO, 1.1 mmol NCS, 5 mL DCM’de –30°C’de 5 dakika karıştırılır. Ardından 3 mmol trietylamin damlatılır ve karışım 10 dakika –30°C’de bekletilir. Reaksiyon sonrası, doygun NaHCO3 çözeltisi eklenir, ekstraksiyon yapılır ve ürün kolon kromatografisi ile saflaştırılır. Verim %95 olarak elde edilir.