Bu bölüm, **Brook Rearrangement** (Brook Dönüştürmesi) olarak bilinen, silil eterlerin (R3Si–CH–O–R') bazlarla veya asitlerle işlendiğinde, karbon-oksijen bağından karbon-silikon bağına geçen bir intramoleküler nükleofilik取代 reaksiyonunu kapsar. Bu reaksiyon, 1960’larda **Alan Guy Brook** tarafından keşfedilmiştir. Brook Dönüştürmesi, özellikle organik sentezde hidroksil gruplarını geçici olarak korumak ve daha sonra onları başka fonksiyonel gruplara dönüştürmek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Reaksiyonun mekanizması, silil grubunun nispeten asidik hidrojenlerine (C–H) bir bazın (örneğin NaNH2, LDA) proton çekmesiyle başlar. Oluşan karbanion, silikon merkezine göç ederek bir silil eteri bozar ve yeni bir C–O bağı oluşturur. Bu sayede, silil grubu oksijene geçer ve bir alkollü ürün oluşur.
Alan Guy Brook (1924–2018), Kanadalı-Amerikalı organik kimyagerdir. McGill Üniversitesi'nde uzun yıllar görev yapmıştır. 1960’larda, silil eterlerin bazlarla reaksiyonuna dair yaptığı çalışmalarda, beklenmedik şekilde silikonun oksijene göç ettiğini gözlemlemiştir. Bu gözlemin detaylı çalışması, günümüzde "Brook Rearrangement" olarak bilinen reaksiyonun temelini oluşturmuştur. Brook, organosilikon kimyasında önemli katkılarda bulunmuş ve bu reaksiyon, sentetik organik kimyada standart bir dönüşüm haline gelmiştir.
1965 yılında Brook, trialkilsilil eterlerin (örneğin trimetilsilil eterler) sodyum amit (NaNH2) gibi güçlü bazlarla reaksiyonuna dair gözlemler yapmıştır. Bu reaksiyonlarda, silikonun oksijene göç ettiği ve alkollerin oluştuğu saptanmıştır. Reaksiyonun mekanizması, bir karbanion oluşumu ve bu karbanionun silikona göç etmesiyle açıklanmıştır. Bu, nükleofilik取代 mekanizmasına benzer bir süreçtir ve genellikle bir "Silicon-Tethered Nükleofil" örneği olarak gösterilir.
Brook Rearrangement’in genel formu şu şekildedir:
R3Si–CH–O–R' → [baz] → HO–CH–R' + R3Si–X (X = bazla protonlanan kısım)
Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Brook Dönüştürmesi, bir karbanionun bir silikon merkezine nükleofilik olarak saldırmasıdır. Bu bağlamda, silil grubu bir "tether" (kordon) gibi çalışarak, nükleofilin hedefe yönlendirilmesini sağlar. Bu yüzden reaksiyon, intramoleküler bir nükleofilik取代 (SN2 benzeri) mekanizması izler. Bu da reaksiyonun stereokimyasını da etkiler.
Brook Rearrangement için tipik koşullar:
| Silil Eter | Baz | Ürün | Notlar |
|---|---|---|---|
| Me3Si–CH2–O–CH3 | NaNH2 | HO–CH2–CH3 | Orijinal Brook örneği |
| Me3Si–CH2–O–COCH3 | LDA | HO–CH2–COCH3 | α-keto silil eter |
| Ph–SiMe2–CH2–O–CH2Ph | n-BuLi | HO–CH2–CH2Ph | Aryl silil eter |
| Me3Si–CH2–O–CH2–C≡C–H | LDA | HO–CH2–CH2–C≡C–H | Alkinik silil eter |
Brook Rearrangement, sentetik organik kimyada çeşitli alanlarda kullanılır:
Soru 1: Brook Rearrangement sırasında hangi tür bir göç gerçekleşir?
Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi Brook Rearrangement için gerekli bir koşuldur?
a) Silil grubunun aromatik halkaya bağlı olması
b) Silil grubunun komşusunda asidik bir protonun (C–H) bulunması
c) Reaksiyonun sadece asitli ortamda yapılması
d) Reaksiyonun su ortamında yapılması
Soru 3: (CH3)3Si–CH2–O–CH3 bileşiği NaNH2 ile işlendiğinde hangi ürün oluşur?
a) (CH3)3Si–OH
b) HO–CH2–CH3
c) CH3–O–CH3
d) CH3–CH2–CH3
Brook Rearrangement’i anlamak için:
Tipik bir prosedür: 1 mmol silil eter çözücü (örneğin THF) içinde çözülür. -78°C’de, LDA (1.1 eq.) yavaşça eklenir ve 1 saat karıştırılır. Reaksiyon oda sıcaklığına getirilir ve 2 saat daha karıştırılır. Sonra, reaksiyon buzlu suda sonlandırılır ve ekstrakte edilir. Silikon içeren yan ürün uzaklaştırılır ve hedef alkol kolon kromatografisi ile saflaştırılır. Verim genellikle %70–90 arasındadır.
1. Brook, A. G. (1960). The Migration of Silicon from Carbon to Oxygen. Journal of the American Chemical Society, 82(12), 3205–3206. https://doi.org/10.1021/ja01497a053
2. Brook, A. G. (1964). The Migration of Silicon from Carbon to Oxygen. Journal of the American Chemical Society, 86(10), 2041–2042. https://doi.org/10.1021/ja01064a047
3. Smith, M. B., & March, J. (2007). March’s Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure (6th ed.). Wiley.
4. Fleming, I. (1976). Frontier Orbitals and Organic Chemical Reactions. Wiley.