DESTEK OL

Borch Aminasyon Reaksiyonu

Borch Aminasyon Reaksiyonu: Keton ve Aldehitlerin İndirgen Aminasyonu

Bu bölüm, Borch Aminasyon Reaksiyonu olarak bilinen organik bir reaksiyonu kapsar. Bu reaksiyon, ketonların (R–CO–R') veya aldehitlerin (R–CHO) birincil (RNH₂) veya ikincil (R₂NH) aminlerle reaksiyona girerek imin (Schiff bazları) oluşturduktan sonra, bir borhidrür reaktifi (genellikle NaBH₃CN veya NaBH(OAc)₃) ile indirgenerek karşılık gelen sekonder (R₂N–CH₂–R' veya R₂N–CH₂–R) veya terciary (R₃N–CH–R'–R'') aminleri oluşturmasını sağlar. Reaksiyon, 1960'ların sonlarında Albert I. Borch tarafından geliştirilmiş ve özellikle biyolojik olarak aktif aminlerin sentezinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Borch Aminasyonu, mild koşullarda çalışması, yüksek verimli olması ve seçiciliği ile bilinir. Bu yöntem, peptitlerin ve biyomoleküllerin modifikasyonunda da kullanılır.

Kaşif: Prof. Dr. Albert I. Borch

Prof. Dr. Albert I. Borch

Albert I. Borch, Amerikalı kimyacıdır ve 1960'ların sonlarında keton ve aldehitlerin aminlerle reaksiyonundan sonra mild bir indirgeyici ajanla indirgenmesiyle aminlerin sentezlenmesini keşfetmiştir. Borch, özellikle NaBH₃CN gibi seçici indirgeyicilerin kullanılmasının reaksiyonun verimini ve seçiciliğini artırdığını göstermiştir. Bu yöntem, daha sonra "Borch Aminasyonu" olarak bilinmeye başlanmıştır ve organik kimya ve biyokimya laboratuvarlarında yaygın olarak kullanılmaya devam etmektedir.

Reaksiyonun Kısa Tarihsel Gelişimi

1960'ların sonlarında Borch, keton veya aldehitlerin birincil veya ikincil aminlerle kondensasyonundan sonra oluşan imin veya enaminlerin, NaBH₃CN gibi mild bir indirgeyici ile indirgenmesiyle aminlerin elde edilebileceğini göstermiştir. Bu yöntem, klasik Reduktion (örneğin LiAlH₄ ile) yöntemlerine göre daha mild koşullarda çalışır ve fonksiyonel grup uyumluluğu açısından avantaj sağlar. Reaksiyonun mekanizması, imin oluşumu ve ardından seçici indirgenme aşamalarını içerir. Günümüzde, bu reaksiyonun modifiye versiyonları da geliştirilmiştir.

Reaksiyonun Genel Formu ve Mekanizması

Borch Aminasyon Reaksiyonu'nun genel formu şu şekildedir:

R–CO–R' + R''NH₂ → R–CH(NHR'')–R' (imine dönüşüm)
R–CH(NHR'')–R' + NaBH₃CN → R–CH₂–NHR''–R' (indirgenme)
(pH: 3-7)

Mekanizma şu adımlardan oluşur:

  1. İmin Oluşumu: Keton veya aldehit, aminle reaksiyona girerek imin (Schiff bazını) oluşturur.
  2. İndirgenme: İmin, NaBH₃CN gibi bir borhidrür reaktifi ile indirgenerek karşılık gelen amini verir.

Önemli Kavram: Seçici İndirgeme

Borch Aminasyonunda kullanılan NaBH₃CN, oldukça seçici bir indirgeyici ajan olup sadece iminleri indirger, karbonyl gruplarını (C=O) indirgemez. Bu, reaksiyonun karbonyl grubu içeren substratlarda da kullanılabilmesini sağlar. Bu özellik, reaksiyonun biyomoleküllerle çalışmalarda çok önemli bir avantajdır.

Reaksiyon Koşulları ve Değişkenler

Borch Aminasyon Reaksiyonu için tipik koşullar:

  • Substrat 1: Keton (R–CO–R'), aldehit (R–CHO).
  • Substrat 2: Birincil amin (RNH₂), ikincil amin (R₂NH).
  • İndirgeyici: NaBH₃CN, NaBH(OAc)₃.
  • Çözücü: Metanol, THF, DMSO, su veya karışımı.
  • pH: Genellikle 3-7 (asetat tamponu).
  • Sıcaklık: Oda sıcaklığı veya hafif ısıtma (25-50°C).
  • Zaman: 1-24 saat.
Substrat (Keton/Aldehit) Amin Ürün (Amin) Notlar
Asetaldehit (CH₃CHO) Metilamin (CH₃NH₂) Etilen metil amin Sekonder amin örneği
Asetofenon (Ph–CO–CH₃) Anilin (PhNH₂) N-Benzil-N-metil anilin Sekonder amin örneği
Benzaldehit (Ph–CHO) Dimetilamin (Me₂NH) N,N-Dimetilbenzilamin Terciary amin örneği
Sikloheksan karbaldehit Piperidin N-Benzilpiperidin Siklik amin örneği

Uygulama Alanları

Borch Aminasyon Reaksiyonu, sentetik organik kimyada ve biyokimyada çeşitli alanlarda kullanılır:

  • İlaç Kimyası: Biyolojik olarak aktif aminlerin sentezi.
  • Peptit Kimyası: Amino asitlerin ve peptitlerin modifikasyonu.
  • Biyokonjugasyon: Proteinlerin ve biyomoleküllerin etiketlenmesi.
  • Malzeme Bilimi: Fonksiyonel amin içeren polimerlerin sentezi.
  • Eğitim: Organik kimya laboratuvarlarında indirgen aminasyonun gösterimi.

Uygulama Soruları

Soru 1: Borch Aminasyon Reaksiyonu hangi tür bileşiklerin aminasyonunda kullanılır?

Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi Borch Aminasyon Reaksiyonu'nun en büyük avantajıdır?
a) Sadece aromatik aminlerle çalışması
b) Klasik indirgeme yöntemlerine göre mild koşullarda çalışması ve fonksiyonel grup uyumluluğu
c) Yüksek sıcaklıkta çalışması
d) Sadece alifatik ketonlara uygulanması

Soru 3: Benzaldehit (Ph–CHO) ile dimetilamin (Me₂NH) kullanılarak yapılan Borch Aminasyonu sonucu hangi ürün oluşur?
a) Benzilamin
b) N,N-Dimetilbenzilamin
c) Difenilamin
d) Anilin

Temel İlkeler

Borch Aminasyon Reaksiyonu'nu anlamak için:

  • Bu, keton veya aldehitlerin aminlerle reaksiyonudur ve ardından indirgenme yapılır.
  • İlk adım imin (Schiff baz) oluşumudur.
  • İkinci adım, mild bir indirgeyici (NaBH₃CN) ile indirgenmedir.
  • Reaksiyon nötral veya hafif asidik ortamda çalışır.
  • Seçici indirgemeden dolayı karbonyl grubu korunur.

Laboratuvar Uygulaması

Tipik bir prosedür: 1 mmol aldehit veya keton, 1.1 mmol amin, 5 mL metanol'de karıştırılır. Reaksiyon karışımı 30 dakika bekletilir. Daha sonra 1.2 mmol NaBH₃CN eklenir ve 2 saat daha karıştırılır. Reaksiyon tamamlandığında, çözücü uçurulur ve ürün kolon kromatografisi ile saflaştırılır. Verim genellikle %70-90 arasındadır.

Önemli Uyarılar

  • Reaksiyon pH'ı önemlidir — genellikle 3-7 aralığında çalışır.
  • NaBH₃CN, seçici bir indirgeyicidir ve karbonyl grubunu indirgemez.
  • İmin oluşumu için suyun uzaklaştırılması bazen gerekir.
  • "Borch Aminasyonu" terimi, literatürde indirgen aminasyon için standart bir isimdir.
  • Bu reaksiyon biyomoleküllerle çalışmalarda çok uygundur.

Kaynaklar

1. Borch, R. F., Durst, H. D., & Dhal, P. K. (1979). Improved methods for the synthesis of amine derivatives by reductive alkylation. Tetrahedron Letters, 20(50), 5019-5022.

2. Smith, M. B., & March, J. (2007). March's advanced organic chemistry: Reactions, mechanisms, and structure (6th ed.). Wiley.

3. Organic Chemistry Portal. (2023). Borch reductive amination. Retrieved from Organic Chemistry Portal

4. Fieser, L. F., & Fieser, M. (1967). Fieser and Fieser's Reagents for Organic Synthesis (Vol. 1). John Wiley & Sons.