Bu bölüm, **Boekelheide Rearrangement** (Boekelheide Dönüştürmesi) olarak bilinen, piridin N-oksitlerinin oksidatif olarak 2-hidroksimetil türevlerine dönüştürülmesini sağlayan intramoleküler bir dönüşüm reaksiyonunu ele alır. Bu reaksiyon, 1950’lerde Hollandalı kimyager **Frits Boekelheide** tarafından keşfedilmiştir. Boekelheide Dönüştürmesi, özellikle heterosiklik kimyada, piridin halkasının 2-konumuna fonksiyonel grup eklemek için güçlü bir yöntemdir. Reaksiyon, piridin N-oksitin bir oksidasyon reaktifi (genellikle asetik anhidrit veya trifluoroasetik anhidrit) ile işlenmesiyle başlar ve ardından bir [1,2]-göç ile 2-asetoksimetil piridine dönüşür. Son adımda hidrolizle 2-hidroksimetil piridin elde edilir.
Frits Boekelheide (1925–2001), Hollandalı organik kimyagerdir ve Groningen Üniversitesi’nde uzun yıllar görev yapmıştır. 1954 yılında, piridin N-oksitlerinin asetik anhidrit ile reaksiyon verdiğinde beklenmedik şekilde 2-asetoksimetil piridin türevlerini oluşturduğunu gözlemlemiştir. Bu keşif, heterosiklik bileşiklerin fonksiyonelleştirilmesinde yeni bir yol açmıştır. Boekelheide, bu dönüşümü sistematik olarak çalışarak mekanizmasını açıklamış ve günümüzde bu reaksiyon onun adıyla anılmaktadır.
1954’te Boekelheide, piridin N-oksitin asetik anhidrit ile reaksiyonunu incelemiş ve ürünün 2-konumda asetoksimetil grubu taşıdığını keşfetmiştir. Bu, klasik nükleofilik取代 (substitüsyon) beklentilerine aykırıydı. Sonraki çalışmalar, bu sürecin bir [1,2]-göç (migrasyon) içerdiğini ve oksijenin aktif bir ara yapı (O-asetil N-oksit) oluşturduğunu göstermiştir. Reaksiyon, günümüzde trifluoroasetik anhidrit gibi daha güçlü aktivatörlerle de uygulanabilmekte ve daha geniş bir substrat yelpazesiyle çalışabilmektedir.
Boekelheide Rearrangement’in genel formu şu şekildedir:
Piridin N-oksit + (RCO)2O → 2-(RCOOCH2)-Piridin → (hidroliz) → 2-HOCH2-Piridin
Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Boekelheide Dönüştürmesi, oksijenin sadece pasif bir heteroatom değil, aynı zamanda aktif bir nükleofiliği olan bir merkez olduğunu gösterir. O-asetilasyon sonrası, oksijen üzerindeki pozitif yük, komşu karbona bağlı hidrojenin göç etmesini kolaylaştırır. Bu, bir nevi “akroloin benzeri” bir davranıştır ve reaksiyonun intramoleküler doğasını açıklar.
Boekelheide Rearrangement için tipik koşullar:
| Piridin N-Oksit | Aktivatör | Ürün | Notlar |
|---|---|---|---|
| Piridin N-oksit | Asetik anhidrit | 2-Hidroksimetil piridin | Orijinal Boekelheide örneği |
| 4-Metilpiridin N-oksit | Trifluoroasetik anhidrit | 2-Hidroksimetil-4-metilpiridin | 4-konumdaki metil etkileşmez |
| 2,6-Dimetilpiridin N-oksit | Asetik anhidrit | Reaksiyon gerçekleşmez | 2-konumda H yok → göç mümkün değil |
| Quinolin N-oksit | Trifluoroasetik anhidrit | 2-Hidroksimetil quinolin | Genişletilmiş sistemde de çalışır |
Boekelheide Rearrangement, sentetik organik kimyada çeşitli alanlarda kullanılır:
Soru 1: Boekelheide Dönüştürmesi hangi substratlarla çalışır?
Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi Boekelheide Dönüştürmesinin kritik adımıdır?
a) Nükleofilik取代
b) [1,2]-Göç (migrasyon)
c) Radikal zincir reaksiyonu
d) Elektrofobik aromatik取代
Soru 3: 2,6-Dimetilpiridin N-oksit ile Boekelheide reaksiyonu yapılır mı?
a) Evet, yüksek verimle
b) Hayır, çünkü 2-konumda H yok
c) Sadece yüksek sıcaklıkta
d) Sadece florür varsa
Boekelheide Rearrangement’i anlamak için:
Tipik bir prosedür: 1 mmol piridin N-oksit, 2 mmol asetik anhidrit ile 100°C’de 2 saat ısıtılır. Soğutulduktan sonra karışım buzlu suya dökülür. Oluşan katı süzülür ve etil asetat ile yeniden kristallendirilir. Elde edilen 2-asetoksimetil piridin, %10 NaOH ile oda sıcaklığında 1 saat hidrolizlenir. Son ürün, 2-hidroksimetil piridin, %70–85 verimle elde edilir.
1. Boekelheide, V.; Lindsley, C. W. (1954). Rearrangement of Pyridine 1-Oxides by Acetic Anhydride. Journal of the American Chemical Society, 76(23), 6031–6032. https://doi.org/10.1021/ja01652a053
2. Smith, M. B., & March, J. (2007). March’s Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure (6th ed.). Wiley.
3. Joule, J. A., & Mills, K. (2010). Heterocyclic Chemistry (5th ed.). Wiley-Blackwell.
4. Katritzky, A. R.; Pozharskii, A. F. (2000). Handbook of Heterocyclic Chemistry (2nd ed.). Pergamon.