Bu bölüm, ketonların perasitlerle oksidasyonu sonucu esterlere (veya siklik ketonların laktonlara) dönüştürüldüğü **Baeyer-Villiger Oksidasyonu**nu kapsar. Bu reaksiyon, 1899 yılında Alman kimyagerler Adolf von Baeyer ve Victor Villiger tarafından keşfedilmiştir. Reaksiyon, karbonil grubuna komşu bir alkil veya aril grubunun, oksijen atomu eklenerek “migre” etmesiyle gerçekleşir. Bu, organik sentezde ester ve lakton sentezi için çok değerli bir yöntemdir. Baeyer-Villiger oksidasyonu, özellikle doğal ürün sentezinde, ilaç kimyasında ve polimer kimyasında yaygın olarak kullanılır.
Adolf von Baeyer, Nobel Kimya Ödülü sahibi (1905) ünlü Alman kimyagerdir. İndigo boyar maddesinin sentezini gerçekleştirmiştir. 1899’da, Victor Villiger ile birlikte siklik ketonların perasitlerle laktonlara dönüştüğünü gözlemlemiştir. Bu keşif, organik oksidasyon reaksiyonları alanında dönüm noktası olmuştur.
Victor Villiger, Baeyer’in öğrencisi ve ortağıdır. Perasitlerin ketonlarla verdiği bu yeni reaksiyonu deneysel olarak sistematik şekilde incelemiştir. Bugün bu reaksiyon, her iki bilim insanının adıyla anılmaktadır.
1899’da ilk kez siklik ketonlar (örneğin sikloheksanon) ile perbenzoik asit kullanılarak yapılan deneylerde, beklenmedik şekilde bir lakton (ε-kaprolakton) elde edilmiştir. Bu, bir karbonil grubunun oksijenle “genişletilmesi” anlamına gelmekteydi. Zamanla, reaksiyonun mekanizması aydınlatılmış ve farklı perasitlerin (mCPBA, perasetik asit vb.) kullanımı yaygınlaşmıştır. Günümüzde, enzimatik Baeyer-Villiger oksidasyonları da biyokataliz alanında büyük ilgi görmektedir.
Baeyer-Villiger oksidasyonunun genel formu şu şekildedir:
R–CO–R' + R''CO3H → R–COO–R' + R''CO2H
Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Grupların migrasyon eğilimi sırası şöyledir:
tert-butil > sikloheksil > fenil > metil
Bu sıra, karbokatyon kararlılığına benzer. Daha kararlı olan grup, daha kolay migre eder. Simetrik olmayan ketonlarda, hangi grubun migre edeceği bu sıraya göre belirlenir.
Baeyer-Villiger oksidasyonu için tipik koşullar:
| Keton | Perasit | Ürün | Notlar |
|---|---|---|---|
| Sikloheksanon | mCPBA | ε-Kaprolakton | İlk tarihi örnek |
| Asetofenon | Perasetik asit | Fenil asetat | Fenil, metilden daha iyi migre eder |
| 2-Oktofanon | Trifluorperasetik asit | n-Heptil asetat | Alifatik keton örneği |
| Kamfor | mCPBA | Kamfor laktonu | Doğal ürün sentezinde klasik örnek |
Baeyer-Villiger oksidasyonu, sentetik organik kimyada çeşitli alanlarda kullanılır:
Soru 1: Asetofenon (C6H5COCH3) Baeyer-Villiger oksidasyonuna tabi tutulursa hangi ürün oluşur?
Soru 2: Aşağıdaki gruplardan hangisinin migrasyon eğilimi en düşüktür?
a) tert-butil
b) fenil
c) metil
d) sikloheksil
Soru 3: Siklik bir ketonun Baeyer-Villiger oksidasyonu sonucu oluşan ürün nedir?
a) Karboksilik asit
b) Aldehit
c) Lakton
d) Amid
Baeyer-Villiger oksidasyonunu anlamak için:
Tipik bir prosedür: 10 mmol sikloheksanon, 11 mmol mCPBA, 30 mL diklorometan, 0°C’de karıştırılır ve oda sıcaklığında 12 saat reaksiyona bırakılır. Ardından sodyum bikarbonat çözeltisi ile yıkanır, kurutulur (MgSO4) ve çözücü uçurulur. Ürün kolon kromatografisi ile saflaştırılır. Verim genellikle %80-95 arasındadır.
1. Baeyer, A.; Villiger, V. (1899). Einwirkung des Caro’schen Reagens auf Ketone. Berichte der deutschen chemischen Gesellschaft, 32(3), 3548–3552. https://doi.org/10.1002/cber.189903203122
2. Smith, M. B., & March, J. (2007). March’s Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure (6th ed.). Wiley.
3. ten Brink, G.-J., et al. (2004). The Baeyer–Villiger Reaction: New Developments toward Greener Procedures. Chemical Reviews, 104(9), 4105–4124. https://doi.org/10.1021/cr020040w
4. Renz, M., & Meunier, B. (1999). 100 Years of Baeyer–Villiger Oxidation. European Journal of Organic Chemistry, 1999(4), 737–750. https://doi.org/10.1002/(SICI)1099-0690(199904)1999:4<737::AID-EJOC737>3.0.CO;2-7