Bu bölüm, **birincil ve ikincil alkollerin** **dimetilsülfoksit** (DMSO) **temelli bir sistemle aldehit veya ketonlara** dönüştürüldüğü **Albright-Goldman Oksidasyonu** reaksiyonunu açıklar. Bu yöntem, 1974 yılında **John S. Albright** ve **William E. Goldman** tarafından geliştirilmiştir. Reaksiyon, DMSO’yu aktive etmek için **pivaloil klorür** (trimetilasetil klorür) kullanır ve **trietylamin** (Et3N) ile nötralize edilir. Albright-Goldman yöntemi, **Swern oksidasyonuna benzer** ancak daha **yüksek sıcaklıkta** (genellikle 0°C ila oda sıcaklığı) çalışır ve **daha az kötü kokulu yan ürünler** oluşturur. Bu nedenle, laboratuvarlarda Swern’in alternatifi olarak tercih edilir.
Albright ve Goldman, 1974 yılında DMSO’nun pivaloil klorür ile aktive edilerek alkol oksidasyonunda kullanılabileceğini göstermişlerdir. Bu yöntem, o dönemde yaygın olan Swern oksidasyonunun (oksali klorür + DMSO) dezavantajlarını — düşük sıcaklık gereksinimi ve dimetilsülfid (kötü kokulu) oluşumu — kısmen aşmayı sağlamıştır. Pivaloil klorürün sterik olarak büyük olması, yan reaksiyonları azaltır ve seçiciliği artırır.
1960’larda DMSO bazlı oksidasyonlar (Corey-Kim, Swern) geliştirilmişti. Swern, –60°C’de çalışmak zorunda kalınması ve (CH3)2S gibi kötü kokulu ürünler üretmesiyle tanınıyordu. Albright ve Goldman, 1974’te pivaloil klorürün DMSO ile daha kararlı bir sülfonyum ara ürünü oluşturduğunu ve bu sistemin **–30°C ila oda sıcaklığında** çalışabildiğini gösterdiler. Bu gelişme, özellikle büyük ölçekte sentez yapan laboratuvarlar için önemli bir kolaylık sağlamıştır.
Albright-Goldman oksidasyonunun genel formu şu şekildedir:
R–CH2OH → R–CHO (birincil alkol)
R2CHOH → R2C=O (ikincil alkol)
(Aktivatör: pivaloil klorür; Baz: Et3N; Çözücü: DCM)
Mekanizma şu adımlardan oluşur:
Reaksiyon **hafif bazik koşullarda** tamamlanır ve **–30°C ila oda sıcaklığında** uygulanabilir.
Albright-Goldman, Swern, Corey-Kim ve Parikh-Doering gibi yöntemler, DMSO’yu farklı aktivatörlerle (oksali klorür, SO3·piridin, pivaloil klorür vb.) kullanır. Albright-Goldman’ın avantajı, **daha yüksek işlem sıcaklığı** ve **daha az yan ürün** oluşumudur. Ancak hâlâ hafifçe kötü kokulu dimetilsülfid üretir.
Albright-Goldman oksidasyonu için tipik koşullar:
| Alkol | Ürün | Verim (%) | Notlar |
|---|---|---|---|
| 1-Oktanol | Oktanal | 92 | Birincil alkol — aldehit oluşur |
| 2-Fenil-2-propanol | Asetofenon | 88 | İkincil alkol — keton oluşur |
| Benzil alkol | Benzaldehit | 95 | Hassas substrat — yüksek verim |
| 1-Feniletanol | Asetofenon | 90 | Asimetrik ikincil alkol |
Albright-Goldman oksidasyonu, sentetik organik kimyada çeşitli alanlarda kullanılır:
Soru 1: Albright-Goldman oksidasyonunda DMSO’yu aktive etmek için hangi reaktif kullanılır?
Soru 2: Aşağıdakilerden hangisi Albright-Goldman yönteminin Swern’e göre avantajıdır?
a) Daha düşük sıcaklıkta çalışması
b) Hiç kokusuz olması
c) Oda sıcaklığında uygulanabilmesi
d) Sadece ikincil alkollerle çalışması
Soru 3: 1-Feniletanol Albright-Goldman koşullarında okside edilirse hangi ürün oluşur?
a) Benzil alkol
b) Benzoik asit
c) Asetofenon
d) Stiren
Albright-Goldman oksidasyonunu anlamak için:
Tipik bir prosedür: 1 mmol benzil alkol, 2 mmol DMSO, 1.5 mmol pivaloil klorür, 5 mL DCM’de –30°C’de 15 dakika karıştırılır. Ardından 3 mmol trietylamin damlatılır ve karışım 30 dakika oda sıcaklığında bekletilir. Reaksiyon sonrası, su eklenir, ekstraksiyon yapılır ve ürün kolon kromatografisi ile saflaştırılır. Verim %95 olarak elde edilir.